IRWŁ do KRIR w sprawie nowej listy nawozów

W imieniu Zarządu Izby Rolniczej Województwa Łódzkiego, Prezes IRWŁ Bronisław Węglewski przekazał Prezesowi KRIR Wiktorowi Szmulewiczowi pismo z informacją, że do Biura IRWŁ wpływają  głosy rolników oraz przedstawicieli producentów nawozów w sprawie konsultacji  w ramach przeglądu Wytycznych w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych po 2021 r. W  opracowywanym projekcie, zaproponowano wg obowiązującego sytemu NACE, nową listę sektorów kwalifikujących się do rekompensaty kosztów pośrednich w 4 fazie EU ETS. Niestety brak na niej kluczowych dla nas produktów zamieszczonych w kodzie NACE 20.15 - Produkcja nawozów i związków azotowych. Potrzeba utrzymania produkcji nawozowej zawartej w kodzie NACE 2015 wynika m.in.  z tego , że:  

  • Polska jest producentem produktów żywnościowych i tym samym stanowi wkład  w samowystarczalność żywnościową w Unii Europejskiej, a będąc eksporterem poprawia bilans w handlu zagranicznym UE. Produkujemy rocznie między ok 30 mln zbóż. W strukturze upraw od lat Polska ma wyższe od średniej europejskiej udziały zbóż konsumpcyjnych, czyli dobrej jakości, na co wpływ ma klimat, charakter gleb, specyficzna kultura rolna. Nie stosujemy środków ochrony roślin wycofanych w UE.
  • Bezpieczeństwo żywnościowe UE pośrednio zależy od ciągłości dostaw środków do produkcji rolnej, w tym nawozów. Takie gwarancje daje możliwość dywersyfikacji zakupów przez rolników. Energia jest często drugim, po gazie nośnikiem kosztów produkcji nawozowej i producenci UE tracą kosztową przewagę konkurencyjną, gdyż koszty energii – już i tak jedne z najwyższych na świecie – stale rosną, głównie za sprawą mechanizmu ETS. Wnosimy o częściowe wyrównanie tej niekorzystnej pozycji kosztowej wobec konkurentów spoza UE, w postaci rekompensat kosztów pośrednich dla przemysłu nawozowego.
  • Sprzedaż zagraniczna dla polskiego sektora rolno-spożywczego jest bardzo ważnym kanałem sprzedaży umożliwiającym zagospodarowanie nadwyżek produkcji oraz generowanie przychodów, które w znacznym stopniu odpowiadają za kondycję ekonomiczną rolników. W 2019 r. branża rolna wyeksportowała towary warte 31,8 mld EUR.
  • Warunki konkurencji pomiędzy rolnikami z UE i spoza UE coraz bardziej się zaostrzają, co widać po statystykach bilansu w handlu zagranicznym, gdzie UE traci swoją pozycję eksportera. Dzieje się tak m.in. dlatego, gdyż producenci rolni UE ponoszą koszty licznych regulacji, w tym polityki klimatycznej bezpośrednio i pośrednio – poprzez wzrost kosztów surowców produkcji rolnej, w tym nawozów.
  • Nawozy to jeden z fundamentów piramidy nawozów - dostępność składników odżywczych daje  wyższą efektywność produkcji, a ich ceny wpływaj a na ekonomikę produkcji. Polscy producenci nawozów podobnie jak inni w UE dają gwarancję dobrej jakości nawozów, bezpieczeństwa w aplikacji (REACH) i niskich kosztów logistycznych.

Posiadanie produkcji krajowej gwarantuje bezpieczeństwo i dostępność środków do produkcji rolnej  przez cały rok, w przeciwnym wypadku może zabraknąć nawozów w okresach dużego zapotrzebowania  lub trzeba będzie zapłacić wyższą cenę.